آگاهی

کلمه درود اخیراً در میان ایرانیان رواج بیشتری پیدا کرده است و شکی نیست که این گسترش بیشتر بخاطر تلاش افرادی صورت گرفته است گرایش های ناسیونالیستی دارند.

بسیاری از افراد اعتقاد دارند تاکید بر روی اینکه باید از کلمه درود استفاده کرد چندان کار جالبی نیست و نباید روی آن تعصب ورزید، به دلیل اینکه کلمات در طول زمان تغییر میکنند و برای اینکه زبانی زنده بماند باید بتواند کلمات جدیدی را به خود وارد کند و غنای یک زمان به تعداد کلمات آن است.

البته من نیز راجع به اینکه نباید تعصبی روی این کلمه و استفاده از آن داشت تا حدود زیادی همفکر با این افراد هستم ولی من تلاش میکنم همیشه کلمه درود را بجای سلام استفاده کنم.

دلیل این مسئله این است که برخی از کلمات علاوه بر معنی ظاهری که دارند معانی مجازی نیز به همراه خود دارند. مسلمانان در همه جای جهان به هر زبانی که با یکدیگر سخن بگویند، حتی اگر زبان مادریشان عربی نباشد وقتی یکدیگر را میبینند به یکدیگر “سلام” میگویند.

درست مانند بهائیها که وقتی یکدیگر را میبینند به یکدیگر “الله ابحی” میگویند، یا یهودیان که به یکدیگر “شالوم” میگویند،  یا نازی ها که وقتی همدیگر را میدیدند به یکدیگر “های هیتلر” میگفتند و نئونازی های فعلی نیز کلماتی مشابه یا جایگزین را برای درود گفتن به یکدیگر بکار میبرند.

سلام یک کلمه مختص مسلمانان است،  حتی کمتر پیش می آید که  اعراب غیر مسلمان وقتی یکدیگر را میبینند به هم “سلام” بگویند، اعراب غیر مسلمان از کلمات دیگری مانند “مرحبا”، “اهلاً” و غیره استفاده میکنند. در برخی از کشورها اعراب وقتی یکدیگر را میبینند به یکدیگر “هلو” انگلیسی میگویند و برخی دیگر مانند لبنانبی ها از “بنژور” فرانسوی استفاده میکنند. تونسی ها از “عسلامة” استفاده میکنند و تنها انسانهای مذهبی از “سلام” استفاده میکنند.

بنابر این کلمه سلام همانند یک شعار گروهی است، وقتی کسی میگوید سلام مانند این است که کسی شعار فاشیستی اسلام یعنی  “لا اله الا الله” را تکرار کند. کلمه سلام در گذشته وقتی استفاده میشده است که شخصی میخواسته است به دژخیمان مسلمان بگوید من نیز مسلمان هستم و شما نباید من را آزار دهید.

بنابر این وقتی کسی میگوید سلام در واقع او میگوید، من یک مسلمان هستم، و اعتراف به مسلمانی برابر خواهد بود با اعتراف به اینکه،

• من به الله اعتقاد دارم

• من شخصی مادر قحبه را پیامبر میدانم

• من به خرافاتی همچون جن، فرشته، سخن گفتن حیوانات، سخن گفتن اعضای بدن، سخن گفتن اجسام و زمین و کوه و غیره اعتقاد دارم.

• من به نابرابری حقوقی میان زنان و مردان اعتقاد دارم

• من به برده داری اعتقاد دارم

• من یک فاشیست هستم و به نابرابری حقوقی میان مسلمانان و نامسلمانان اعتقاد دارم

• من به کودک آزاری و بچه بازی اعتقاد دارم

• من به این معتقدم که دست دزد را باید قطع کرد

مسلم است که اگر کسی به این موارد معتقد باشد گفتن سلام برای او هیچ موردی ندارد، اما آیا من ننگ مسلمان بودن و این افکار بسیار پلید و نابخردانه را با گفتن یک کلمه خواهم پذیرفت؟ هرگز!

از این گذشته اسلامگرایان همواره از ابتدای حیاتشان تابحال فرهنگ کش بوده اند و فرهنگها، زبانها و رسوم دیگران را با خشونت تمام نابود کرده اند. تمام تلاش خود را برای نابود سازی فرهنگ ها و زبان های مختلف انجام داده اند. اسلامگرایان با ورود کلمات غربی به زبان فارسی بگونه ای جدی مخالفت ورزیده اند، اما ببینید این فرومایگان در مورد کلمات عربی چگونه فکر میکنند.

از این گذشته استفاده از کلمه درود نیز بار معنوی خاصی پشت خود دارد. وقتی کسی درود میگوید شما در میابید که این شخص خصومت و دشمنی نسبت به ضد فرهنگ اسلامی و هجوم وحشیانه عقاید و باورهای بیابانگرایان به زندگی مردمی که در کشوری با قدمت و تاریخی درخشان و در قرن بیست و یکم زندگی میکنند دارد. گفتن درود نیز برابر با این خواهد بود که

• من با سنگسار مخالفم

• من با حکومت دینی مخالفم

• من با دست قطع کردن، چشم در آوردن شلاق زدن مخالفم

• من به برابری حقوق زن و مرد و تمامی انسانها اعتقاد دارم

• من به اندازه ای خردباخته نیستم که به حقانیت پیامبر اسلام و امامان شیعه معقتد باشم.

• من به کودک آزاری و غیره معتقد نیستم

جای تاسف است که برخی از کمونیست ها نیز روی استفاده از کلمه “سلام” اسرار میورزند، شاید این افراد کلمه درود را بسیار ناسیونالیستی میدانند، اما کلمه درود در مالکیت ناسیونالیست ها و میهن دوستان نیست، یک ایرانی یا فارسی زبان اینترناسیونال نیز میتواند از زبان ایرانیان استفاده بکند، این واقعاً برای یک شخص سکولار و غیر مذهبی مضحک است که از کلمات دینی استفاده کند. علاوه بر اینکه این کلمه تبدیل به کلمه ای ضد اسلامی شده است و بیان آن، بیان انزجار و مخالفت با اسلام را معنی میدهد

با سپاس از سایت افشا  و سایت سرافرازان